كودكی تا جوانی
چنگیز با نام تموچین در سالهایی بین ۱۱۶۲ تا ۱۱۶۷ میلادی به دنیا آمد. نخستین پسر یسوجی، رئیس قبیله كیاد، از خاندان برجی‌گین. در زمان یسوجی و آغاز احوال چنگیز اقوام مغول و تاتار یكی مطیع دیگری نبودند و هر یك از خود دارای رئیس قبیله جداگانه‌ای بودند و پیوسته میان ایشان جنگ و خصومت بود. تموچین در سیزده سالگی پدرش را از دست داده بود، افزون بر اینكه اقوام زیر اطاعت پدرش از وی روی گرداندند، اقوام دیگر نیز با وی و خانواده اش به خصومت برخاستند...

به قدرت رسیدن
چنگیز به واسطه‌ای آشنایی كه با اونگ‌خان رهبر یكی از اقوام مغول داشت رو به او نهاد. اونگ‌خان بنابر دوستی كه با پدر تموچین داشت از وی به خوبی پذیرایی كرد و نهایت احترام را به وی روا داشت. تموچین با اونگ‌خان دل یكی نموده و با دشمنانش جنگها كرد از جمله با برادر اونگ خان كه در مقام مخالفت بود جنگید و او را شكست داد.

چون قبایل و اقوام تایجوت و سالجوت و قنقرات و جلایر و تاتار تسلط تموچین و دولت‌خواهی او را با اونگ خان مشاهده كردند با یكدیگر برای جنگ با ایشان پیمان بستند و بنابر باورهای دینی خود اسب، گاو و قوچ و سگ آورده كشتند و گفتند كه اگر خلاف پیمان كنیم این چنین كشته شویم و در عقیده‌ای ایشان سوگندی ازین عظیم تر نیست.
تموچین و اونگ خان از این موضوع آگاهی یافته به دفع آنها شتافته طی جنگهای شدیدی بر ایشان پیروز شدند. بدین ترتیب تموچین مدت هفت سال در خدمت اونگ خان بسر برد، تا آنجا كه امرای اونگ خان بر وی رشك برده ...

یك تجربه هیجان انگیز و بی نظیر با بزرگترین مستند سازان دنیا.
برای دیدن درنده ترین و مخوف ترین انسان های كره ی زمین آماده شوید.
صحنه های فوق العاده هیجان انگیز و وحشتناك از جنگ مغول ها.

روابط خانوادگی
او فرزندان بسیاری ازهمسران متعدد خود داشت اما مهم‌ترین آنهاچهار پسر با نام‌های جوجی، جغتای، اوگتای و تولی،ازاولین همسرش(كه در سنت مغولی مهم‌ترین وبزرگ‌ترین همسران می‌‌باشد)بودند. چنگیزخان همچنین زن‌های بسیار داشت ولی مشهورترین ایشان پنج تن بودند،‌ (بورته فوجین، كنجاخاتون، جاكمبو، دختر تایر اورسون و دختر تایانگ‌خان). چنگیز تمام ممالك مفتوحه را بین پسران و برادرش تقسیم نمود، كار صید و شكار را كه در میان مغولان كاری بسا شگرف و پسندیده بود به پسر بزرگش جوجی سپرد. اور یاسا و یارغو یعنی...

این مستد بی نظیر و تكرار نشدنی را از دست ندهید.
تصاویری كه هرگز و هیج جاندیده و نخواهید دید را اینجا ببینید.

مرگ چنگیز
در اثنای سفر جنگی نزدیك شدن مرگ خود را دریافت و فرزندان خود را حاضر ساخت و اوگتای را به جانشینی خود تعین كرد، ورارود (ماورالنهر) و دیار مجاور آن را به جغتای داد. او دستور داد تا میان اوكتای و برادران پیمان‌نامه‌ای نوشتند.
 كه به موجب آن هیچ یك از برادران نباید از فرمان او سرپیچی كنند. پس از آن وصیت كرد كه چون مرگش برسد كسی گریه نكند و مرگش را پنهان دارند تا دشمن آگاه نشود. سر انجام پس از ۲۵ سال حكمرانی در سن هفتادوسه سالگی از جهان رفت (درباره طول عمر چنگیز و سال تولدش میان پژوهندگان اختلاف است).